Wie kent dit blonde meisje
?
Laat het snel even weten zodat
we haar in contact kunnen brengen met Annemieke wonend over zee.
Eindhovense Memories
Heeft u ze ook ?
Laat het weten via E-mail:
oud-eindhoven@dse.nl
|
Ik herinner me een
blond meisje ze zat bij mij in de klas, ze was
een klein vogeltje, met wispy lang blond haar een lief rustig
aardig meisje.
Jaren later kwam ik iemand
tegen van toen en we haalde wat herrineringen op en ja hij kende
haar ook nog . Hij is zo'n zenuchtig type geworden top notch
job, veel geld, snelle auto, We zitten in een lunchroom. Hij
kijkt iedere 2 minuten op z'n rolex, trekt z'n das en mancetten
recht, en bestudeerd alle vrouwen die langs komen, hij verteld
me ja......... hij is getrouwd, geen kinderen nee (god zij dank
dan denk ik) hij zegt, ja ik herriner me haar nog, ze woonde
in die krotjes, niet zo'n goede familie straat arm----- haar
ouders waren, ze had altijd van die ouwe afgedragen kleren aan.
En bewonder weer een vrouw die op hoge hielen elegant langs wiegt.
Ik weet niet of ik moet lachen of kwaat worden, Ik zeg, zo herinner
ik me haar helemaal niet, Ik herinnner me alleen haar lieve
gezichtje wat ze droeg daar heb ik nooit zo op gelet, maar haar
lieve mooie glimlach is wat me altijd is bij gebleven. Ik was
nog eens bij haar wezen spelen, Ik kan me niet herinner dat ze
in een ,,krotje'' woonde, wel dat we veel plezier hadden, dat
we koekjes aten op een hele diepe grote sofa. En ik me veilig
voelde omdat de grote mensen om haar heen zo veel van haar hielden
dat kon je immers zo zien. Hij kijkt verveelt en zegt,, mmm ja
het is lang geleden natuurlijk, mischien zag jij het anders toen
je een kind was maar als je er
eerlijk over na denkt zul je zien dat het niet zo rooskleurig
was.,........zeg het was leuk om je weer te zien,, maar ik moet
gaan,, even later steekt hij de straat over en verdwijnt tussen
de mensen en ik denk na over wat hij gezegt heeft.
Over mijn vriendinnetje, het kleine huisje waar zij woonden haar
oma?
moeder? aan het poetsen, ze roept he ,,ik heb hier net geveegt,
veeg je voeten!!! maar ze heeft de zelfde lieve glimlach als
het meisje.. ik raap m'n boodschappen bij elkaar en betaal m'n
koffie Als ik later bij de bushalte sta bedenk ik me dat ja,
meschien waren die mensen wel arm en mischien droeg ze afgedrage
kleren. maar toen was ik misschien 8,9 jaar wie let daar nu op
op die leeftijd? volgende maand word ik 52jaar, en terweil ik
in de bus naar huis rijd zie ik haar nog voor me en weet ik nog
precies hoe fijn ik me die dag bij haar thuis voelde. En dat
ik met deze herrinering veel rijker ben dan die snelle jonge
met z'n rolex en z'n sportauto. Het leven gaat niet altijd over
hoeveel geld je hebt. Toon Hermans zei geloof ik ooit eens. Het
is verbaazend hoe een koppie koffie van unne gulde, een miljoen
waard kan smaken of iets in die geest. De kleine fijne dingen
in het leven zijn volgens mij net zo veel waard als alle grote
mijlpalen. Annemieke..
|